Newline Adriano

Nowoczesna Szkoła Tańca, Kultura i rozrywka

Szkoła tańca Sopot na pokazach tanecznych

Taniec to bardzo ciekawe hobby, które przyciąga wiele zainteresowanych osób na indywidualne lekcje tańca Łódź to jedno z miejsc, które bardzo chętnie zapraszają wszystkich nowych kursantów, którzy chcą nauczyć się nieco więcej o samym tańcu oraz oczywiście o tym, jak wykonywać ciekawe układy. Szkoły tańca niejednokrotnie organizują pokazy oraz konkursy, na których zaprezentować mogą się kursanci ze szkół z całej Polski. Czasem przyjeżdżają również goście z miast partnerskich i innych zagranicznych krajów, aby zaprezentować swoje umiejętności. Takie imprezy taneczne to bardzo ciekawe wydarzenia, które spotykają się z ogromnym zainteresowaniem i to w różnych kręgach. Osoby, które chcą obejrzeć ciekawe układy taneczne, mogą udać się na takie pokazy, które są bardzo ciekawą rozrywką. Szkoła tańca Sopot od wielu lat wystawia swoich kursantów na takich pokazach z bardzo dobrym skutkiem. Popularnością cieszą się przede wszystkim tańce towarzyskie, które wykonywane są często do bardzo skocznych melodii.


Szkoła tańca Gliwice

image W dalszym ciągu bardzo wiele osób interesuje się tańcem. Taniec dla wielu ludzie jest wspaniałym hobby, pasją, którą doceniają, ponieważ uwielbiają to robić. Każda taka osoba bardzo chętnie uczęszcza na zajęcia taneczne, poszukując miejsca,w którym może rozwijać swoje zainteresowania. Szkoła tańca Gliwice zaprasza wszystkich zainteresowanych do tego, aby zapisywać się na profesjonalne lekcje. Zajęcia odbywają się indywidualnie lub w grupach, lecz zawsze pod okiem profesjonalnych instruktorów, którzy znają się na tańcu najlepiej. Zajęcia organizowane są dla rożnych grup wiekowych i póki co nie brakuje osób zainteresowanych takim typem zajęć, jedni traktują to bardziej poważnie, inni jako interesującą formę rozrywki, którą zajmują się zawsze w wolnym czasie. Studio tańca Gliwice naucza różnego typu tańca, dla osób, które lubią się ruszać i uwielbiają muzykę. Wszyscy zainteresowani mogą zgłaszać się i korzystać z możliwości, jaką jest nauka najpiękniejszych układów tanecznych. Oczywiście szkoła zapewnia również możliwość wyjazdu na pokazy i konkursy.


Szkoła tańca Gdańsk zaprasza na zajęcia

Osoby, które chcą nauczyć się tańca, powinny najpierw zacząć uczęszczać na indywidualne lekcje tańca. Na takich zajęciach można dokładnie nauczyć się poszczególnych ruchów i dokładnie zrozumieć naturę danego tańca. Spotkania z instruktorem odbywają się w większej ciszy i spokoju, dlatego można mieć nadzieję na szybszą nauką. Oczywiście organizuje się również indywidualne pokazy tańca, na których często występują właśnie osoby, które brały udział w takich zajęciach. Szkoła tańca Gdańsk organizuje zarówno zajęcia indywidualne jak i grupowe dla osób w różnym wieku. Zachęca zarówno dzieci jak i dorosłych do korzystania z zajęć tanecznych. Profesjonalni instruktorzy zapewniają dobrą atmosferę zajęć oraz naukę profesjonalnych układów. Szkoła swoich kursantów przygotowuje również do pokazów oraz konkursów tanecznych i ma na tym tle bardzo szerokie sukcesy. Wszyscy zainteresowani mogą zapisać się na zajęcia, które zapewnią im profesjonalną naukę tańca towarzyskiego i indywidualnego oraz przygotują do pokazów na szerszym forum.


Profesjonalna nauka tańca

Nauka tańca to bardzo ciekawe zajęcie, jednak wymaga ono dużego zaangażowania. Wszyscy instruktorzy zawsze przestrzegają, że najważniejsza jest determinacja i upór w dążeniu do celu. Oczywiście nie wszyscy uczą się tańca po to, aby zając się tym profesjonalnie, dla wielu osób jest to ciekawa rozrywka, którą traktują bardzo lekko. Taniec bowiem to również doskonała forma sportu, która pomaga zrzucić nadmierne kilogramy i często w tym celu jest wykorzystywana. A tańcząc można się bardzo zmęczyć, o czym każdy profesjonalny tancerz doskonale wie. Studio tańca Białystok zachęca wszystkich bardzo serdecznie do tego, aby zapisywali się na zajęcia taneczne, prowadzone przez doświadczonego instruktora w tym zakresie. Osoby, które chcą nauczyć się tańczyć, mają możliwość rozpocząć swoją przygodę z tym sportem. Warto pomyśleć o tym, aby spróbować czegoś nowego, nawet jeżeli nigdy w życiu nie miało się do czynienia z tańcem. Być może okaże się to właśnie tym, czego potrzebujemy, aby moc rozwijać swoją pasję. Taniec to piękne i zdrowe hobby, więc warto próbować.


Zapraszamy na kurs tańca Białystok

image Nauka tańca to sport połączony ze świetną zabawą, a mimo to wielu ludzi wybiera to również jako zajęcie profesjonalne. Każdego roku organizuje się bardzo wiele pokazów tańca oraz konkursów, w których można wygrać puchary i inne ciekawe nagrody. Specjaliści z zakresu tańca, bardzo chętnie dzielą się swoimi umiejętnościami z innymi, chcąc natchnąć jak największą liczbę osób tym wspaniałym sportem. Taniec jednak wymaga wielkiego skupienia, chęci do nauki ruchów oraz motywacji do wykonywania dość ciężkiej pracy fizycznej. Szkoła tańca Białystok zaprasza wszystkich chętnych do nauki. Każdy może przyjść na zajęcia dla początkujących, a osoby, które z tańcem miały już do czynienia, mogą zdecydować się rekrutację do grup o wyższym poziomie. Ważne, aby obiektywnie oceniać własne możliwości, nikt nie każe osobie, która umie tańczyć zaczynać od zera. Szkoła organizuje również kurs tańca Białystok w ostatnim czasie stawia na zaangażowanie miłośników tańca i stara się organizować dla nich jak najwięcej możliwości nauki. Warto zapisać się już dziś.


Pokazy tańca Warszawa

image Osoby, które zainteresowane są tym, aby nauczyć się profesjonalnie tańczyć, muszą przygotować specjalny strój do tego celu. Najważniejsze są buty do tańca, które muszą być bardzo wygodne i w żadnym wypadku nie obcierać, gdy podczas tańca stopy bardzo się męczą, dlatego konieczne jest, aby wybierać specjalne buty, przeznaczone głównie do danego rodzaju tańca. Osoby, które zapisują się na zajęcia, bardzo często chcą zająć się tańcem profesjonalnie, dlatego trenują przez lata, aby móc w końcu wziąć udział w pokazie lub konkursie. Pokazy tańca Warszawa pokazują mnóstwo bardzo ciekawych układów w wykonaniu kursantów szkół tańca, którzy zostali specjalnie przygotowani do wystąpienia na scenie. Na takie pokazy przychodzi wiele różnych osób z wielu kręgów społecznych, istnieje więc szansa na wykazanie się i na to, aby się trochę wypromować. Taniec jako hobby to bardzo fajna sprawa, ale coraz więcej osób decyduje się zająć nim profesjonalnie, ponieważ jest to bardzo dobre zajęcie na życie, zwłaszcza, jeżeli dla kogoś taniec jest pasją.


Studio tańca zaprasza

Tańczyć może każdy, niezależnie od wieku. Są osoby, które zaczynają jako małe dzieci,a są też tacy, którzy interesują się tym dopiero na studiach. Osoby takie również mają możliwość nauczyć się przydatnych umiejętności tanecznych,a być może nawet dojść do profesjonalizmu. Każdy, kto ma ochotę udać się na kurs tańca Warszawa studenci czy inne osoby, może zapisać się już dziś. Jest dużo miejsc na naukę tańca, a wiadomo, ze bardzo wiele osób chętnie się taką dyscypliną zajmuje. Każde profesjonalne studio tańca zatrudnia również profesjonalnych instruktorów, dla których taniec to pasja. Bo tez i jest to bardzo piękne hobby, które można rozwijać niezależnie od tego, kim jest się na co dzień, jaki zawód wykonuje. Nauka tańca trwa czasem przez lata, a na każdych zajęciach można nauczyć się czegoś nowego. Warto również zauważyć, że taniec to także dobry sport, który pomaga w osiągnięciu wymarzonej sylwetki. Jeżeli ktoś nie ma ducha do ćwiczeń na siłowni, być może taniec będzie dla niego znacznie lepszą rozrywką. Zawsze warto spróbować, skoro jest taka możliwość.


Profesjonalna akademia tańca

image Każda szkoła tańca dba o to, aby uczyli w niej doświadczeni instruktorzy. Tylko ktoś, kto doskonale zna się na tej profesji, może uczyć jej innych. W zależności od tego, jakiego typu tańca będzie się uczyć w danej szkole, powinien się w niej znaleźć odpowiedni instruktor. Szkoła tańca Wrocław uczy wielu różnych rodzajów tańca, dlatego tez zatrudnia różnych instruktorów. Organizowane są zarówno zajęcia dla dorosłych, jak i dla dzieci. Każde spotkanie przebiega w miłej atmosferze, a nauczyciele tańca starają się jak najbardziej zachęcić wszystkich do systematycznej nauki. Szkoła tańca Poznań cieszy się bardzo dobrą opinią. Osoby, które się tam uczą niejednokrotnie zdobyły doskonałe wyniki na konkursach z tańca. Najlepszą opcją w dużym mieście może okazać się jednak akademia tańca, tam można uczyć się praktycznie każdego rodzaju tańca, dlatego też do takiego miejsca uczęszcza bardzo wiele osób. Taniec to piękne hobby i wiele osób postanawia zająć się nim zawodowo. Jest to też doskonały sport, który wymaga nie lada umiejętności od wszystkich, którzy go uprawiają.


Taniec towarzyski w szkołach tańca

W wielu miejscowościach powstają szkoły tańca, które uczą zarówno dorosłych, jak i dzieci. Na takie zajęcia uczęszczają osoby, które chcą zająć się tańcem profesjonalnie oraz takie, które po prostu chcą zdobyć pewne umiejętności na wesele. Pierwszy taniec Lublin to zajęcia dla młodych par, które chcą zaszokować gości an weselu, tańcząc wyjątkowy układ, który zostanie dokładnie przećwiczony. W szkołach uczy się jednak również wielu innych rodzajów tańca, z których skorzystać może każda osoba, którą choć trochę interesuje taniec Białystok organizuje zajęcia już od najmłodszych lat, często zachęca dzieci w wieku przedszkolnym do rozwijania swoich zainteresowań w tym zakresie. Taniec towarzyski jest najczęściej wybierany w szkołach tańca, być może dlatego, że jest on nie tylko ciekawym sportem, ale również wspaniałą zabawą. Układy taneczne wykorzystują również hostessy taniec na specjalnych pokazach okazuje się być doskonałym przerywnikiem niektórych uroczystości. Jeżeli można pokazać wspaniałe ruchy,warto to zrobić, gdyż taniec to wspaniała sprawa.


Taniec – pasja i sport

image Taniec bywa pasją wielu osób, jednak, aby coś takiego mogło kogokolwiek zainteresować, musi on najpierw tego spróbować. Dlatego rodzice starają się rozbudzać zainteresowania już wśród najmłodszych i to dla nich powstał taniec dla dzieci Wrocław. Zajęcia takie odbywają się w grupach i na początku mają nauczyć maluchów podstawowych ruchów. Jeżeli dziecko okaże się zainteresowane dalszą nauką, wtedy rozpoczyna się profesjonalne szkolenie. Wiele dzieci podejmuje naukę na dłuższy czas, stając się ekspertami w tej dziedzinie, występując na pokazach i konkursach. Rożne są rodzaje tańca, okazuje się, że bardzo popularny jest taniec brzucha Białystok organizuje takie zajęcia dla wielu grup osób, które są zainteresowane rozwijaniem swych talentów w tej dziedzinie. Szkoły tańca mają się bardzo dobrze, ponieważ naprawdę bardzo wiele osób lubi uczyć się tego sportu. Taniec brzucha Lublin gdzie odbywają się zajęcia, przyjmuje każdego roku coraz więcej zainteresowanych osób. A sam taniec wcale nie tarci na popularności.


Kotły

Kocioł to instrument perkusyjny z grupy membranofonów, o określonej wysokości dźwięku. Kotły wywodzą się z małych bębnów pochodzenia arabskiego o nazwie naker. Były one przypinane do pasa i używane głównie w trakcie różnych ceremonii wojskowych. W takim kształcie były one znane aż do XVI w. W XV w. zaczęto już używać większych kotłów które przymocowywane były do końskiego grzbietu. Następnie dokonywano wielu usprawnień tego instrumentu, aż w końcu w XVI w. zaczęto napinać membrany za pomocą śrub, co dawało możliwość dostrajania kotłów. Kotły pojawiły się w orkiestrze symfonicznej w XVII w., a później znalazły zastosowanie w orkiestrach dętych, marszowych itp. Początkowo kotły strojone były ręcznie za pomocą śrub, które miały na celu napinanie membrany, lecz było to bardzo czasochłonne. W latach 70. XIX w. w Dreźnie pojawiły się kotły strojone za pomocą pedałów ( tzw. kotły drezdeńskie ) lecz one także nie były idealne. Znaczną poprawę możemy zauważyć dopiero w XX w. ponieważ dopracowano automaty strojeniowe kotłów. Standardowo w orkiestrze symfonicznej używane są cztery kotły różnej wielkości ( od 80 cm do 61 cm średnicy ), które dają nam zakres dźwięków od D do a.Kotły mają kształt misy ( przeważnie wykonanej z blachy miedzianej ), na nich rozciągnięta jest membrana wykonana ze skóry lub tworzywa sztucznego. Napinana jest ona za pomocą śrub znajdujących się na misie kotła. Dodatkowo kotły posiadają pedał służący przestrajaniu. Na kotłach gra się pałkami z filcową główką ( pałki mają różne rozmiary główek w zależności od tego jaki dźwięk chcemy uzyskać ). Notacja w kluczu basowym (z grupy kluczy F ).


Poezja dzisiaj

Zadziwia, jak wiele osób pisze wiersze. Portale internetowe pełne są twórczości użytkowników. Nawet bardzo dobrej twórczości. Wiele wydawnictw ma swoje strony WWW po to, by wyszukiwać wśród internautów osoby utalentowane, piszące z pasją, twórcze. Kto wie, może gdzieś ukrywa się kolejny Stachura, czy następczyni Pawlikowskiej? Bardziej odważni, ufający w swój talent podają swoje prace fachowej ocenie znawców literatury. Z bardzo różnym skutkiem. Pawlikowska pisała w czasach, gdy o otwartości i potędze Internetu nawet nie marzono, swoje prace mozolnie wysyłała do gazet, zabiegała o zainteresowanie swoją twórczością. Dziś jest to tak proste jak budowa cepa. Wystarczy odrobina iskry bożej, by ogłosić swój talent wszem i wobec. Zawsze znajdzie się grono fanów, przyklaskujących. Przeglądając portale typowo literackie zauważyła, że wiele kobiet wzoruje się na lirykach Poświatowskiej lub, o zgrozo!! żywcem kopiuje, jako własne, w nadziei, że mało znane utwory wielkiej poetki nie wydadzą złodzieja. Styl Pawlikowskiej jest tak charakterystyczny, że łatwo wykryć „podróbkę”, lepiej poszperać we własnej głowie niż „pójść na łatwiznę” dla chwilowego poklasku.


Do kowala miecze iść podkuwać

Toutousai jest starym demonem, który był niegdyś przyjacielem ojca Inuyashy i Sesshoumaru, Inu Taishou. To Toutousai jest twórcą Tetsusaigi oraz Tenseigi. Potrafi on naprawiać miecze, gdy te są uszkodzone, a także udziela on rad Inuyashy dotyczących sposobu użycia Tetsusaigi. Toutousai potrafi oddychać czadem i zawsze nosi przy sobie ogromny młot kowalski. ów młot potrafi tworzyć ogromne doły w podłożu. Toutousai podróżuje na trzyokim byku nazwanym pieszczotliwie Momo. Pod koniec mangi Kohaku pracuje dla Toutousaia jako jego uczeń, który w przyszłości przejmie warsztat Toutousaia. Podobnie jak Myouga Toutousai zdaje się bardzo nie lubić Sesshoumaru, na którego widok ucieka i ukrywa się. To on jako pierwszy tłumaczy w serii dlaczego Inu Taishou przekazał w spadku Tetsusaigę Inuyashy, a Tenseigę Sesshoumaru. To on zna wszystkie tajemnice obu mieczy, dlatego właśnie, że to on jest ich twórcą. Jednak pod koniec serii zostaje zaskoczony przez Inuyashę, który odkrył nieznaną do tej pory Toutousaiowi moc miecza.


Dzwonki

Mało kto wie i w pewnym sensie jest to uzasadnione, że dzwonki należą do grupy instrumentów perkusyjnych. Dokładniej rzecz ujmując dzwonki to instrument z grupy idifonów uderzanych, o określonej wysokości dźwięku. Wywodzą się one z instrumentu zwanego lirą. W orkiestrach marszowych używane już w XIX w. początkowo właśnie w tej postaci, a na przełomie XIX i XX w. weszły także w skład orkiestry symfonicznej w znanej nam dzisiaj postaci. Skala dzwonków to: od b1 do c4.Podobnie jak inne instrumenty z tej grupy składają się z płytek ( metalowych ) o różnej długości ułożonych chromatycznie w dwóch rzędach ( na wzór klawiatury fortepianowej ), znajdujących się na metalowej ramie. Na dzwonkach gra się pałeczkami lub młoteczkami wykonanymi z twardego tworzywa ( jak np. drewno lub plastik ). Można grać dwoma lub czterema pałeczkami. Notacja w kluczu wiolinowym ( z grupy kluczy G ), lecz o oktawę niżej niż jest rzeczywiste brzmienie instrumentu. Dzwonki są bardzo podobne w budowie, funkcjonowaniu oraz w sposobie wydobywania dźwięku do powszechnie znanych, zwłaszcza z lat szkolnych, cymbałków.


W czasie wojny dzieci cierpią najbardziej

Shippou jest osieroconym demonem lisem, którego ojciec został zamordowany przez Braci Raikijin, Hitena i Mantena. Shippo potrafi zmieniać swój wygląd i tworzyć drobne iluzje, które sa charakterystyczne dla demonów lisów. Jest on dobrym obserwatorem i często wyraża uszczypliwe komentarze w stosunku do Inuyashy, co wielokrotnie kończy się kłótnią pomiędzy nimi. Kagome dla Shippo jest osobą zastępującą matkę, dlatego też zdaje się on być zazdrosny o stosunki łączące Kagome z Inuyashą. Shippou uważa, że Inuyasha odwraca uwagę Kagome od Shippou. Można by przyrównać Inuyashę do starszego brata Shippou. Shippou nie uczestniczy nigdy bezpośrednio w walkach. Zwykle w czasie bitwy znajduje się on w bezpiecznym miejscu i stamtąd obserwuje walkę i dopinguje Inuyashy. Shippou nie różnił by się niczym od normalnego ludzkiego dziecka, gdyby nie jego puszysty lisi ogon i lisie uszy. Jego prawdziwy wiek nie jest znany, jednak wygląda na ludzkiego siedmiolatka. Zwykle zdaje się on towarzyszyć Kirarze.


Zmodernizowany taniec

Jest to kontynuacja tańca powstałego w latach trzydziestych w Niemczech. Dzisiaj rodzaje tańca nowoczesnego są bardzo popularne w śród ludzi związanych z tańcem bez względu na wiek. Co ciekawe taniec nowoczesny jest bardzo techniczny i wymaga znajomości tańców klasycznych, co zdecydowanie podwyższa poprzeczkę jeśli chodzi o stopień trudności. Taniec ten przede wszystkim był kształtowany w Stanach Zjednoczonych, gdzie powstały główne rozłamy tego tańca na takie jak na przykład : Jazz, Hip-Hop, Breakdance, Street Dance Show i tak dalej. Tance nowoczesne to przeważnie żywiołowe tańce które dają wiele radości nawet widzowi, są bardzo widowiskowe ale tylko wtedy kiedy w taniec wkłada się serce oraz wiele lat praktyki, która zapewnia odpowiednią technikę . Taniec ten jest międzynarodowym tańcem który bardzo często jest wyeksponowany na wszelakich turniejach czy zawodach, jest bardzo piękny i wyrazisty, osoby młode które specjalizują się w tańcu nowoczesnym, mówią że to jest najlepszy sposób aby wyrazić siebie i swoje uczucia na świat który ich otacza co ma bardzo duże znaczenie dla ich życia codziennego.


Siła w sile

Jest to bardzo specyficzna subkultura która ma na celu agresję która jest traktowana niczym moc. Rockersi to głównie mieszkańcy Stanów Zjednoczonych którzy według swoich przekonań siłą zdobędą świat. Subkultura ta różni się od innych subkultur polegających na agresji oraz sile. Rockersi to głównie osoby które jeżdżą na motocyklach i wygłaszają propagandowe hasła takie jak „War” „SS” i tak dalej. Jak sami mówią o sobie, są lepsi od innych dlatego bo są silniejsi a inni ich się boją i to ich główny atut. Rockersi to głównie osoby starsze, w sensie po 30 roku życia. W Polsce nie słychać o takiej subkulturze, wręcz jest niespotykana, za to w Stanach Zjednoczonych jest popularna i spotykana na co dzień . jest to niebezpieczna grupa etniczna z tego powodu że są chętni do bójek a nigdy nie są sami, również niepokojące jest to że mają swojego rodzaju zamiłowanie do alkoholu co również nie jest przychylne. Rockersi kojarzeni są głównie z przydrożnymi barami, i tak rzeczywiście bywa, ich styl życia polega w dużej mierze na jeździe na motocyklu. Rockersi więc są niebezpieczną subkultura ale na szczęście w Polsce rzadko spotykaną .


Pozytywna? Subkultura

Są to ludzie którzy propagują miłość , przyjaźń i pozytywne nastawienie w negatywnym świecie. Można ich łatwo rozpoznać po ubiorze : noszą barwy zielone, żółte oraz czerwone, które są narodowymi barwami Etiopii i stamtąd też się wywodzą . Rastafarianie również noszą na głowie dredy, czyli włosy splecione w tak jakby rólki. Subkultura ta często przedstawiana jest jako palaczy marihuany i to w zasadzie nie mija się z prawdą z tego powodu że w rzeczywistości tak jest. Subkultura fascynuje się muzyką reggae która również głosi ideologię podobną do tej subkultury. Rastafarianie to ludzie niemal że w każdym wieku, coraz częściej można spotkać ich na polskich ulicach. Co więcej z tą subkulturą wiąże się nawet religia. Tak więc subkultura ta to dla wielu sposób na życie, na styl życia i na głoszenie pozytywnych prawd, często hasła wypowiadane przez zwolenników tej subkultury nie są zbyt realne. Często subkultura ta jest mylona z hipisami, co w zasadzie mija się z celem. Rastafarianie to bez wątpienia bardzo pozytywni ludzie, którzy są bardzo optymistycznie nastawieni do życia, ale jak to się mówi nie bujają w obłokach.


Paris Hilton

Z czego właściwie jest znana najbardziej znana dziedziczka? Najprawdopodobniej z samego tego, że jest znana. Chociaż coś musiało świadczyć o sukcesie, jaki odniosła, jeżeli chodzi o to, co zamierzała – czyli żeby stać się popularna. Lubi bywać na salonach, lubi być zapraszana, imprezować wśród tych, do których inni nie mają dostępu. Wydała płytę i trzeba uczciwie przyznać, że większość spodziewała się usłyszeć coś znacznie gorszego. Gra od czasu do czasu epizodyczne role w filmach oraz serialach, nie stroni od typowo amerykańskich reality show. Tylko to jedno, w którym wraz z przyjaciółką mieszkały na roli, gdzie uczyły się życia pozbawione sztabu lokajów. Stacja musiała jej nieźle zabulić, ale serial cieszył się ogromnym zainteresowaniem.Ostatnio brukowo-medialnym światkiem wstrząsnęła informacja, że Paris idzie do więzienia. Cóż to był za powód do uciechy – w końcu to ona, bogata od urodzenia idiotka, która na wszystkich patrzy z góry, musi zmierzyć się z dnem nie tylko przeznaczonym dla gwiazd – usianym pieniędzmi, ale pozbawionym kamer – ale dla ludzi w ogóle – w celi. Miała spędzić tam miesiąc, ale nawet tyle nie wytrzymała, podobno przez podupadające zdrowie. Wierzymy na słowo.


Zmodernizowany balet

Taniec ten jest odwzorowaniem baletu, ale współcześnie. Taniec powstał stosunkowo nie dawno, ale odniósł bardzo wielki sukces co spowodowało że wiele ludzi zainteresowało się baletem, co pozwala na rozwój tego tańca. Taniec współczesny jest podobny do balety ale polega na trochę innych zasadach, można powiedzieć że jest mniej „surowy” ale bardzo ważną rolą w tym tańcu odgrywa technika. Taniec ten potrafi być widowiskowy oraz jest bardzo elastyczny, dlatego bo można go połączyć z wieloma technikami innych tańców, co daje niesamowity efekt. Co pozostaje w tańcu współczesnym to przede wszystkim to że w dalszym ciągu głównie przedstawia się go na scenie, co oznacza że trzyma się w formie spektaklu. Taniec wbrew pozorom potrafi być energiczno oraz żyłowi owy, co bardzo ważne taniec ten również jest zależny od tancerza dlatego bo on przede wszystkim daje mu życie i to od niego zależy czy tanieć będzie emocjonalny czy będzie tylko pokazem techniki. Mimo wszystko taniec ten jest bardzo piękny chociaż rządzi się często „dziwnymi” regułami, z baletem ma wiele wspólnego ale równie dużo przeciwieństw co z pewnością jest bardzo atrakcyjne.


Wiersze

Czy to krótkie formy, czy dłuższe liryki każda jest bogata w zaskakujące metafory i puenty końcowe. Maria Pawlikowska – Jasnorzewska pisała o swoich odczuciach najczęściej, zresztą każdy poeta to czyni. Opisuje rzeczywistość ze swojego punktu widzenia, a ze poetą jest to odczucia bardziej poetyckie. Jasnorzewska znana jest ze swoich zauroczeń, zakochań, z bogatego życia uczuciowego. Romansowała podobno na potęgę, więc jej erotyki, liryki nasycone są emocjami jak żadne inne. Zdrady, powroty i rozstania, zazdrości mniejsze i większe, cierpienie przez miłość i dzięki miłości, to wszystko i dużo więcej znajdziemy w jej utworach. Tomik „Niebieskie migdały” czy „zapomniane pocałunki” aż kipi od emocji. Marię Pawlikowską – Jasnorzewską ogłoszono pierwszą dama młodej poezji dwudziestolecia międzywojennego. Na cześć wielkiej poetki nazwano jedną z planetoid jej imieniem, jest to 4114 Jasnorzewska. Jest to niesamowicie zaszczytne wyróżnienie, zdecydowanie bardziej wymowne niż wszelakie nagrody literackie, choć tych też miała sporo.


Dzieci Kwiaty

Jest to subkultura powstała na początku lat sześćdziesiątych, na początku miała ona na celu bunt ludzi młodych przeciwko osobom dorosłym, można wręcz stwierdzić że byli oni negatywnie nastawieni do wszystkiego co ich otaczało, a szczęście może im tylko dać łono natury i wszystko co jest naturalne. Co ciekawe ruch stał się tak popularny że zaczęto go określać jako modę a nie subkulturę . Hipisi często są pokazywani jako młodzi ludzie, którzy nadużywają narkotyków, i tak w rzeczywistości było, po paru latach istnienia ruchu hipisi sięgnęli po narkotyki, w przejawie buntu przeciwko rodzicom i tak dalej. Hipisi byli bardzo charakterystyczni dlatego bo mieli przeważnie długie włosy, bose stopy, i skromny ubiór. Subkultura ta opanowała przede wszystkim Stany Zjednoczone, w europie nie była zbyt popularna. Subkultura ta była niebezpieczna dla młodych ludzi z tego powodu że ci sięgali po narkotyki, co na dłuższą metę powodowało większy wskaźnik śmiertelności oraz większy poziom zachorowania na chorobą AIDS która w tych czasach była szczególnie niebezpieczna. Hipisi opisywani są jako dzieci kwiaty z tego powodu że kochali rzeczy naturalne oraz dziką przyrodę .


Wibrafon

Jest to instrument perkusyjny z grupy idiofonów uderzanych, o określonej wysokości dźwięku. Podobnie jak ksylofon i dzwonki. Wibrafon został zbudowany w 1920r. w Stanach Zjednoczonych. Początkowo był używany głównie w muzyce jazzowej, lecz teraz spotkać go można także w innych rodzajach muzyki. Skala wibrafonu to: od c1 do c4.Wibrafon posiada metalowe sztabki strojone chromatycznie (na wzór klawiatury fortepianowej ), a pod każdą z nich znajduje się metalowa rura czyli tzw. rezonator ( mają one różne długości ). Pod każdym rezonatorem znajdują się małe wiatraczki, które wprawiane są w ruch za pomocą małego silniczka elektrycznego. Kiedy silniczek jest włączony, wiatraczki obracają się powodując drgania powietrza, co w efekcie daje nam charakterystyczny dla wibrafonu dźwięk tremolo. Wibrafon u dołu wbudowany ma także pedał przedłużający dźwięk ( podobnie jak w fortepianie ). Gdy pedał nie jest wciśnięty, instrument wydaje krótkie, przytłumione dźwięki, a gdy jest wciśnięty, dźwięk może zostać przedłużony na kilka, a nawet na kilkanaście sekund. Na wibrafonie gra się dwoma lub czterema pałeczkami ( z twardą główką owiniętą sfilcowaną watą, z główkami owiniętymi miękką włóczką, miotełkami lub pałkami do kotłów – w zależności od tego jaki dźwięk chcemy uzyskać ). Notacja w kluczu wiolinowym ( z grupy kluczy G ).


Popularna poetka polska

Na wielu internetowych blogach spotkać można cytaty lub całe wiersze tej najbardziej znanej poetki. Skąd ta popularność jej wierszy wśród młodych ludzi? Szczególnie kobiety, począwszy o nastolatek a skończywszy na całkiem dojrzałych paniach gustują w tego typu poezji. Powodu można upatrywać w stylu poezji, w liryczności, w tematyce wierszy. Bardzo często utwory Pawlikowskiej dotyczą miłości, a ta przecież jest ponadczasowa. Każdy z jej wierszy może cytować potencjalna Kowalska, która przeżywa właśnie swoje miłosne uniesienia. Utwory Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej o miłości mówią w sposób bardzo bezpośredni, zrozumiały la wszystkich, a charakterystyczna la jej wierszy puenta końcowa jest zawsze dużym zaskoczeniem. Ogromna liczba utworów poetki pozwala na wybranie tych ulubionych i pasujących do nastroju. W czasach szkolnych omawianie poezji, w tym utworów Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej należało o katuszy, ale sądzę, że do poezji trzeba po prostu dojrzeć psychicznie i emocjonalnie.


Ataki na poetkę

Cóż to mogli zarzucić poetce krytycy literatury? Trudne pytanie, jeśli patrzeć na jej niesamowite dokonania na gruncie poezji. A jednak, po przeczytaniu większej ilości jej wierszy odczuwa się pewien przesyt. Miłość, miłość i jeszcze raz miłość jest tematem przewodnim jej utworów. Niby nic dziwnego, miłość zawsze była i jest natchnieniem największym dla poetów, jednak u Pawlikowskiej jest to obraz nieco dziwny jak na czasy międzywojenne. Wtedy mało, kto odważył się pisać o miłości cielesnej, o spotkaniu dwóch ciał. Jeśli o miłości dwojga ludzi pisano to najczęściej, jako o połączeniu duchowym, wypranym z cielesności, bo to raziło delikatne panienki z dobrych domów. Pawlikowska dobitnie i pełnym głosem pokazała, że miłość to nie trzymanie się za rączkę i półuśmiechy, lecz to spotkanie dwóch ciał, nagich ciał. I za to była krytykowana. Za rozmowy z Bogiem, za śmiałe myśli, za pokazanie palcem jak naprawdę czuje kobieta. Dopiero 20 lat później doceniono szczerość i kunszt słów poetki.


Czym jest taniec ?

Są to zmodyfikowane ruchy człowieka, które wykonywane są naturalnie, a poprzez taniec komponowane w jedną całość często przynosząc niesamowite efekty. Z tańcem wiąże się cała kultura naszego świata, to nierozłączny element z człowiekiem, tak samo jak na przykład muzyka. Przez wiele setek lat taniec wciąż był modyfikowany, co spowodowało wiele rozłamów, powstały takie tańce jak Walc czy Tango i tak dalej. Podstawowym elementem tańca jest ruch, rytm oraz muzyka, dziś dla człowieka taniec jest formą rozrywki ale także pomysłem na siebie i na swoje życie. Dzięki temu przejawowi kultury powstały nowe dyscypliny sportowe takie jak łyżwiarstwo figurowe czy też pływanie zsynchronizowane. Taniec dla człowieka jest formą wyrażania uczuć , co w dzisiejszym społeczeństwie spełnia istotną rolę , dlatego bo ludzie tak jakby cofali się ze swoimi uczuciami, co bardzo niepokoi. Taniec jest istotnym elementem życia przede wszystkim młodych ludzi, dzięki niemu wyrażają siebie i to co czują . Tak więc taniec nie jest dla człowieka czymś nowym ale jest jednym z jego elementów życia, był od zawsze i raczej tak pozostanie na wieki.


Subkultura czy sekta ?

Jest to bardzo niebezpieczna subkultura coraz częściej określana mianem sekty. Ta grupa społeczna polega przede wszystkim na religii. Według badaczy powstała ona w 1968 roku, wtedy też powstała tak zwana „Czarna Biblia” . Satanizm jest bardzo niebezpieczny z tego powodu iż w założeniu wyznawcy tej subkultury czy też sekty mają na celu cześć szatana, a co za tym idzie zwolennicy chodzą na tak zwane „czarne msze” na których to odbywają się różnego rodzaju rytuały, między innymi orgie, zabijanie zwierząt i tak dalej. Satanizm ostatnimi czasu coraz bardziej się rozrasta na skalę światową co jest bardzo niebezpieczne. Sataniści na co dzień to zwykli ludzie, lecz niestety są niebezpieczni. Głoszą oni przede wszystkim poglądy sprzeczne z poglądami kościoła, to ich główny cel. Często satanistów myli się z metalowcami, co jest niewątpliwie dyskryminacją , dlatego bo w zasadzie nie da się odróżnić satanistę od normalnego człowieka. Często koncerty Heavymetalowe często są kojarzone właśnie z ruchem satanistów co często jest mylne. Co najgorsze coraz więcej młodych ludzi z ciekawości sięga do tej subkultury co równie często kończy się tragicznie.


Nowa Subkultura

Stosunkowo młoda subkultura która opiera się przede wszystkim na użalaniu się nad swoim życiem. Osoby które są zwolennikami tej subkultury często mają skłonności do samo okaleczania się co jest bardzo niepokojące. Subkulturę tę można w łatwy sposób oddzielić od innych z tego powodu że są bardzo charakterystyczni : przeważnie są ubrani na czarno, ich buty stylizowane są na zniszczone chociaż nie zawsze takie są , nie zależnie od płci malują oczy i paznokcie, u chłopaków włosy są zazwyczaj czarne i skierowane na jeden bok, u dziewczyn bywa to różnie. Emo w zasadzie jest niebezpieczną subkulturą z tego powodu że większość ze zwolenników tej subkultury ma skłonności do samo okaleczania się , do użalania się nad swoim życiem co również jest niebezpieczne dlatego że prowadzi do depresji która jest poważną chorobą . Według wielu Emo to pozerzy którzy w ten sposób szukają akceptacji w środowisku w którym przesiadują . Emo to nie tylko subkultura ale także muzyka, pochodzi od hardcore punku oraz gothic metalu. W założeniu Emo miało być przeciwieństwem życia raperów, ale w rzeczywistości stało się zupełnie czymś innym i o innych założeniach oraz zachowaniu.


George Michael

Wham! był zespołem, który kiedyś nastolatki uwielbiały jak dzisiaj uwielbiają Tokio Hotel, US5, czy trochę wcześniejsze Backstreetboysy lub inne tego typu sztuczne, syntetyczne produkcje z zimną krwią obliczoną na sukces. Uwielbiały go tłumy, nie tylko dziewcząt, ale muzyków w ogóle. Kiedy sukces pęczniał niczym na drożdżach, on odkrywał w sobie pewną cechę, z którą był skazany na napiętnowanie. Wiedział o tym i ukrywał bardzo długo. Miał bliskiego kochanka, z którym przebywał bardzo długi czas, budował sobie potajemnie przyszłość. Jednak choroba wszystko zniszczyła. Chłopak umarł na AIDS, a George Michael powoli zaczął popadać w depresję, która bardzo dobrze prosperowała będąc podlewana dużymi ilościami alkoholu oraz nawożona kilogramami narkotyków. Ale tajemnica została nietknięta i to było bardzo dużym sukcesem. Lecz jak to bywa, i tajemnica musiała zostać odkryta – i stało się to w dość radykalny sposób, bo w publicznej toalecie z nieznanym facetem. Namierzył ich gliniarz. Gazety zawrzały, a Michael czuł się w końcu wolny z tym, kim jest. Od tego poru stale podkreśla, że jest gejem, jego toksyczne przyzwyczajenia narkotyczne i alkoholowe albo znikły całkowicie, albo stopniały do tak małych rozmiarów, że dla brukowców nie jest to zbyt obfity kawałek. Sam Michael śmiał się z kibelkowej sytuacji w jednym ze swoich teledysków.


Taniec kulturowy

Jest to taniec który ma wielkie znaczenie z historią regionu czy nawet państwa. Jest bardzo ważnym elementem rozwoju kultury młodych ludzi, dlatego bo przedstawia on nie raz historię regionu. Co Ciekawe coraz więcej młodych ludzi występuje w pokazach tańca ludowego, co z pewnością jest zaskakujące. Taniec ludowy jest bardzo ważnym elementem kulturowym również z tego powodu że pozwala nie zginąć tradycji sprzed wielu lat. Taniec ludowy nie jest popularnym tańcem, nie tańczy się go na zawodach czy turniejach, ma on na celu jedynie przetrwać i zachować tradycję . Co ciekawe jednym z tańców ludowych w Polsce jest na przykład mazurek czy polonez którego jak wiem dość często się tańczy. To samo tyczy się innych państw na całym świecie, niektóre tańce ludowe są znane oraz tańczone nie tylko przez rodaków danego kraju ale również przez ludzi z poza granic macierzystego państwa tańca ludowego, na przykład poloneza czy mazurka nie tańczy się jedynie w Polsce. Tak więc taniec ludowy to przede wszystkim historia i tradycja, która jest przekazywana z pokolenia na pokolenie aby ta nie zamarła.


Jak przespać 60 lat i dalej być w dobrej formie

Inuyasha jest głównym oraz tytułowym bohaterem serii „Inu Yasha”. Jest on półdemonem, którego ojciec było demonem psem, a matka człowiekiem. Nosi on ze sobą Tetsuaigę, miecz wykonany z kła jego zmarłego ojca. Inuyasha posiada wiele niezwykłych zdolności, takich jak szybkiego leczenia się z ran, które byłyby fatalne dla normalnego człowieka. Każdego miesiąca podczas nowiu, Inuyasha traci swoje demoniczne zdolności i zmienia się w człowieka o czarnych włosach i brązowych oczach. Inuyasha kocha kapłankę Kikyou, ale jest on także zakochany w Kagome, co prowadzi do napiętej sytuacji pomiędzy tą trójką po tym jak Kikyou zostaje przywrócona do życia przez wiedźmę Urasue, która okazuje się być Onigumo. Na koniec mangi Inuyasha i Kagome pobierają się, co świadczy o tym, że nasz główny bohater w końcu zapomniał o Kikyou i zrozumiał wyższość swoich uczuć wobec Kagome. Jego imię dosłownie oznacza psi duch bądź psi demon. Charakterystycznym dla Inuyashy jest jego strój – wykonany z odpornego na ogień materiału o barwie czerwonej.


Zemsta sposobem na uspokojenie cierpiącej duszy

Sango jest pogromczynią demonów, która pochodzi z wioski profesjonalnych pogromców. Nosi ona ze sobą ogromny bumerang zwany Hiraikotsu zrobiony z kości demonów. Jej rodzina została wymordowana, cała wioska zniszczona przez Naraku, który w ten sposób chciał zdobyć znajdujące się w wiosce fragmenty Klejnotu Czterech Dusz. To on wmawia Sango, że to Inuyasha jest odpowiedzialny za śmierć jej bliskich i manipuluje ją, by ta zabiła Inuyashę. Kiedy prawda wychodzi na jaw, Naraku używa fragmentu Klejnotu, by za jego pomocą móc kontrolować młodszego brata Sango, Kohaku, którego zmusza do walki z Inuyashą i jego przyjaciółmi. Sango pragnie dokonać zemsty na Naraku, jednak jej głównym celem jest uwolnienie brata. Zakochana jest ona w Miroku, jednak jego perwersyjne zachowanie powstrzymuje ją przed otwartym okazywaniu mu swoich uczuć. Po tym jak Naraku zostaje zniszczony Sango zgadza się wyjść za Miroku i zostać matką jego dzieci. Pod koniec serii rodzi ona bliźniaczki, a później syna. W walce towarzyszy jej demon Kirara.


Specyficzna subkultura

Są to złodzieje, dla których ten styl życia jest jedynym. Subkultura ta w swojej ideologii głosi ostatnio dość popularne powiedzenie : „co twoje to moje” . Jest to dość młoda subkultura, której celem jest jedynie kradzież . Staje się to w swoim rodzaju nałogiem. Nawet jeśli taki człowiek trafia do więzienia, nie może wyjść z „fachu” co jest bardzo niebezpieczne. Przeważnie takimi osobami zostają młodzi ludzie bez perspektyw na życie. Osoby kradną aby kraść oraz aby żyć , ponieważ często zwolennicy tej subkultury nie mają stałej pracy. Jest to niebezpieczna subkultura, która niestety wymaga leczenia u specjalisty, ponieważ staje się to nałogiem. Przede wszystkim martwi to że coraz więcej młodych osób przychyla się do takiego stylu życia, a subkultura ta dopiero się rozwija, jest to bardzo młoda grupa społeczna. Jumole mają swój slang, który określa różne sytuacje i tak dalej. Subkultura ta coraz bardziej się rozrasta i chociaż w Polsce jest młoda to na całym świecie jest dość znana i co gorsza popularna, głównie w Stanach Zjednoczonych. Co gorsza polscy jumole, wyjeżdżają za „pracą” do Niemczech, po czym wracają do kraju i sprzedawaj towar.


Taniec dla arystokracji

Na początku co ciekawe taniec ten był przeznaczony dla Osób miejskich, chłopów. Był to taniec wolny, niemal że tańczono go w miejscu. W późniejszych czasach walc przeniósł się z podmiejskich klimatów na salony, bale i tak dalej. W dalszym ciągu był wolnym tańcem ale znacznie szybszym od swojego poprzednika. Walc stał się ważny również dla kompozytorów muzyki, wielu z nich do swoich utworów wprowadziło rytm tego tańca, co jeszcze bardziej przychyliło się do popularności. Walc to taniec wywodzący się z Niemiec. Dzisiaj taniec ten jest bardzo ważny i istotny dla profesjonalnych osób zajmujących się tańcem z tego powodu że muszą być uniwersalni i znać każdy rodzaj tańca. Organizuje się wiele turniejów oraz zawodów, często też tylko na podstawie walca, ale również w tak zwanych ogólnych turniejów często walc jest tańcem finałowym. Jak każdy taniec i ten przeszedł rozmaite transformacje, i tak też powstał na przykład walc angielski oraz walc wiedeński, które cieszą się równie dużą popularnością co ich pierwotna postać . Tak więc walc od miejskich klimatów stał się tańcem arystokracji i królów, co więcej taniec ten zwiększał prestiż osoby tańczącej.


Taniec zmysłów

Taniec latynoamerykański powstały w Ameryce Południowej. Tango to piękny taniec często ze stereotypem ludzi zakochanych, mówi się też że tango jest pełne seksu oraz zmysłów. Tango to również rodzaj w muzyce, która powstała właśnie dzięki temu tańcowi. Tango jest szybkie oraz często bardzo techniczne, jak każdy taniec powstało wiele odłamów takie jak na przykład Tango amerykańskie, tango fińskie i tak dalej. Tango dzisiaj zaliczane jest do bardziej towarzyskich tańców niż latynoamerykańskich. Dzisiaj jest to bardzo ważny taniec oraz co najważniejsze ciekawy i interesujący, co świadczy o jego popularności na całym świecie. Jest to również lubiany taniec nawet przez osoby starsze czy młode, bez względu na wiek, co z pewnością bardzo cieszy. Tango to przede wszystkim pasja, historia oraz miłość do tańca, te trzy cechy to elementy tanga. Z tym tańcem wiąże się również wiele filmów, które nawet i do dzisiaj powstają . tango to również inspiracja osób tańczących, które spowodowały rozwój tańca, dzięki niemu powstało wiele zmysłowych tańców właśnie wzorujących się na tangu, co świadczy o jego uroku oraz naturalnej pasji.


Taniec jako forma spektaklu

Taniec ten jest dość stary a jednak zajmuje tylko malutką część historii tańca. Balet powstał w renesansie i był bardzo popularny głównie we Włoszech, i to właśnie w europie był najbardziej znany. Balet to forma przedstawienia, muzyka w tle do której się tańczy jest komponowana właśnie dla tego tańca. Taniec ten przewiną się niemal przez wszystkie państwa europy. W późniejszych czasach balet stał się tańcem międzynarodowym i bardzo popularnym, osoby które chodziły na spektakle baletowe były uważane na swego typu arystokrację , co spowodowało popularność tańca. Balet był głównie tańczony przez kobiety ale z biegiem lat i panowie znaleźli tam swoje miejsce. Dzisiaj balet nie jest tak popularny jak kiedyś ale w ciąż żyje i można śmiało stwierdzić że ma się dobrze. Najsłynniejszy spektakl to „Jezioro Łabędzie” znane na całym świecie. Balet to przede wszystkim sztuka tańca, bardzo dobrze przedstawia naturalne ruchy człowieka scalone w taniec. Co cieszy balet wciąż się rozwija, jest popularnym tańcem ale także bardzo wymagającym oraz technicznym, co oznacza że nie każdy odnajdzie siebie w tym tańcu.


Kapłanka, która nie może spoczywać w pokoju

Kikyou jest piękną i potężną kapłanką, która kocha Inuyashę. Została ona zabita przez Naraku, który przybrał wtedy postać Inuyashę, w celu wprowadzenia Kikyou w błąd. Po pięćdziesięciu latach została ona przywrócona do żucia przez Urause, która w tym celu użyła jej szczątków i części duszy Kagome. Mimo że Kikyou wygląda jak żywa, to jej ciało jest martwe. By mieć zdolność do poruszania się Kikyou musi wchłaniać dusze zmarłych kobiet. Początkowo jej celem jest zemsta na Inuyashy i chce ona go zabrać ze sobą do piekieł. Jednak gdy dowiaduje się ona o podstępie Naraku za swój cel obiera zemstę na nim. Pod koniec mangi pracuje ona razem z Kohaku, chroni ona go i niejednokrotnie ratuje mu życie. Po ataku ze strony Naraku umiera ona w jego ramionach i już nigdy nie powraca do świata żywych. Nie przepada ona za Kagome, którą uważa za przeszkodę w dostępie do Inuyashy, którego uważa za swoją własność. Jest ona przekonana, że Inuyasha tylko ją kocha, a uczucia, którymi darzy Kagome, są wywołane faktem, że jest ona jej reinkarnacją.


Bęben i werbel

Jest to instrument muzyczny z grupy membranofonów, o nieokreślonej wysokości dźwięku. Bęben to jeden z najstarszych instrumentów świata, ponieważ wywodzi się z epoki neolitycznej. Znany był już 3000 lat temu w Chinach, gdzie przy jego akompaniamencie odbywały się różne tańce, obrzędy, polowania oraz służył do ogłaszania alarmu. Współcześnie różne rodzaje bębnów możemy spotkać w orkiestrach ( np. w symfonicznej czy dętej ) a także jest również z ogromnym powodzeniem używany w muzyce jazzowej, rockowej, a także w innych rodzajach muzyki.Bęben ma walcowaty kształt oraz na ramę naciągnięta jest jedna lub dwie membrany ( w zależności od rodzaju bębna ). Rama bębna wykonana jest z metalu, za to membrany ze skóry lub tworzywa sztucznego. Do gry na bębnie używa się pałek z miękką główką, specjalnych miotełek, a także nawet palców lub całych dłoni. Na potrzeby muzyki jazzowej itp. Stosuje się specjalny pedał zwany stopką, do którego przymocowana jest pałka ( jest obsługiwany za pomocą stopy ).Jednym z najczęściej spotykanych rodzajów bębna ( w wielu gatunkach muzycznych ) jest bęben mały czyli tzw. WERBEL. Standardowo werble mają szerokość 14 cali a głębokość 5,5 cala ale zdarzają się także werble o nieco innych rozmiarach. Korpus werbla przeważnie wykonany jest z metalu lub drewna, posiada on dwa naciągi ( górny i dolny ) napinane za pomocą śrub, dwie membrany i przyciskające je obręcze, przylegające do dolnej membrany sprężyny odpowiedzialne za charakterystyczny dźwięk tego instrumentu oraz mechanizm służący do naciągania i poluźniania owych sprężyn, a także posiada tzw. lug, czyli element przymocowany do korpusu werbla pozwalający na umocowanie śrub naciągowych. Kiedyś jeszcze używano tłumik górnej membrany, aczkolwiek dziś nie jest on już używany. W zapisie dla bębnów wyznaczony jest tylko rytm, gdyż nie mają one określonej wysokości dźwięku.


Przyszłość znajdująca sie w odległej przeszłości

Higurashi Kagome jest główną bohaterką serii Inuyasha. Jest bardzo słodką i miłą dziewczyną, jednak sprowokowana potrafi być bardzo niebezpieczna. Jest ona reinkarnacją Kikyou, kapłanki, która zmarła pięćdziesiąt lat zanim Kagome po raz pierwszy przeniosła się z Pożerającej Kości Studni do Ery Feudalnej. Kagome w następstwie Kikyou zostaje obdarzona zadaniem ochrony Kamienia Czterech Dusz, jednak zaraz na początku serii Klejnot przypadkiem zostaje rozbity. Od tego momentu Kagome wraz z Inuyashą podróżują po świecie w poszukiwaniu zaginionych jego odłamków. W czasie tej podróży Kagome zakochuje się w Inuyashy. Kagome posiada ogromną moc, dlatego że jest ona reinkarnacją kapłanki Kikyou. Jednak w mandze okazuje się, że Klejnot Czterech Dusz pieczętuje w Kagome jej prawdziwe umiejętności, obawiając się, że może on przez nie zostać oczyszczony. Na końcu serii spędza ona trzy lata w swoim świecie, gdzie kończy szkołę, a następnie na zawsze przenosi się do Ery Feudalnej, gdzie wychodzi za mąż za Inuyashę.


Taniec „wygibas”

Jest to taniec który wymaga bardzo dobrych predyspozycji fizycznych. taniec ten jest stosunkowo młody ale odniósł ogromy sukces głównie wśród ludzi młodych. Jest to właściwie najczęściej spotykanym tańcem wśród młodych ludzi. Taniec ten wymaga przede wszystkim czasu, to od tego zależy jakie będą nasze umiejętności. Jest to bardzo widowiskowy taniec polegający na różnych figurach ciała, nie raz ludzie negatywnie nastawieni do tego tańca określają go mianem „wygibasu”. Taniec ten co ciekawe ma duże znaczenie subkulturowe z Hip Hop’em co jeszcze bardziej dodaje mu przysłowiowego smaczku. Breakdance swoje początki zawdzięcza tancerzom ze Stanów Zjednoczonych. Taniec ten jest bardzo trudny technicznie, ale opanowanie go jest niemal że równoznaczne z szacunkiem oraz podziwem. Dzięki temu rodzajowi tańca rozwinęła się dyscyplina określana mianem „Bitwa” która polega na walce dwóch tancerzy na ich umiejętności, jest to bardzo widowiskowe, bo co chwile wymyślane są nowe techniki oraz figury, nie raz można stwierdzić że to co wyprawiają tancerze jest wręcz nieprawdopodobne oraz nie raz sprzeczne z prawami fizyki.


Amy Winehouse

Jej czarny głos oczarował niejednego producenta, wielu biło się o jej nagrania. Teraz nikt nie chce mieć nic wspólnego z wiecznie naszprycowaną, skundloną upadłą Winehouse, dla której ambicje wyznacza crack oraz amfetamina. Ostatnio miała wrócić do formy, a to za sprawą nagrania do nowego filmu o Jamesie Bondzie – miała użyczyć swojej osoby do nowego, flagowego utworu. Nic z tego. Próby z nią były prawdziwą katorgą dla dźwiękowców oraz wszystkich innych współpracowników. Amy Winehouse była kapryśna, spóźniała się, wpadała w złość z byle powody, była antypatyczna dla innych. Producenci dali sobie spokój i wyrzucili ją ze studia. Jej mąż siedzi w więzieniu, a ona stara się go odwiedzać jak najczęściej. Kiedy jeszcze mieszkali razem, byli najbardziej awanturniczą parą w amerykańskim – jeśli nie ogólnym – show-biznesie. Niedawno miała usłyszeć wyrok za ćpanie, ale niczego jej nie udowodniono, nikt jej nie złapał. To jednak nie przeszkadza jej być pijaną oraz nieprzytomną, chodzącą krokiem zombie po mieście żywym trupem. Paparazzi dostają za zdjęcia z nią wielkie pieniądze, zwłaszcza, jeżeli są to dość „ciekawe” ujęcia. Założono nawet witrynę na jej temat – whenamywinehousedie.com. Nieciekawie.


Fakty z życia poetki

Maria Pawlikowska – Jasnorzewska urodziła się pod koniec XIX wieku w Krakowie, a dokładnie 24 listopada 1891 roku. Zmarła w Anglii, w lipcu 1945 roku. Z powodu choroby pobierała naukę w domu. Dzięki temu odebrała bardzo staranną edukację, szczególnie pod kątem literatury. W wieku 24 lat poślubiła porucznika armii austriackiej Bzowskiego. Zamężna była trzykrotnie zresztą. Po czterech latach związku z Bzowskim nastąpiło unieważnienie małżeństwa, w tym samym 1919 roku Maria poślubiła Jana Gwalberta Henryka Pawlikowskiego, człowieka pióra, czyli pisarza, a przy tym folklorystę. Z nim rozstała się trzy lata później, choć rozwód otrzymała w 1929 roku. Ostatnim jej partnerem życiowym został Jasnorzewski Stefan Jerzy, porucznik lotnictwa, z którym bardzo dużo podróżowała po świecie. Maria Pawlikowska debiutowała w roku 1922 trzema swoimi wierszami, drukowanymi w czasopiśmie, „Skamander”. Od tego okresu wydawała coraz więcej swoich utworów, pracując także z Polskim Radiem przy adaptacji słuchowisk radiowych.


Dzwony rurowe

Jest to instrument perkusyjny o określonej wysokości dźwięku. Powstały one w drugiej połowie XIX w. i weszły na stałe w skład orkiestry symfonicznej zastępując tym samym dzwony kościelne. Skala dzwonów to: od c do f1.Instrument ten składa się z metalowej ramy na której za pomocą krótkich sznurków zawieszonych jest, w dwóch rzędach, 20 rur ( o różnych długościach ) ułożonych chromatycznie. Najczęściej rury te wykonane są z miedzi i są powlekane chromem. Stosuje się także rury odlewane z brązu, glinu czy niklu. W połowie ramy znajdują się tłumiki obsługiwane pedałem ( działają tak samo jak fortepianowe ).Na rurach gra się twardym drewnianym lub plastikowym młoteczkiem, a czasem także innymi pałkami perkusyjnymi. Notacja w kluczu wiolinowym ( z grupy kluczy G ).Jakość i rodzaj dźwięku wydobywanego przez dzwony rurowe uwarunkowana jest rodzajem materiału, z którego zostały wykonane, ich wagi oraz kształtu. Dużą zależnością rodzaju i barwy dźwięku jest także forma i kształt serca rury dzwona.


Anarchiczna subkultura

Są to osoby związane głównie z muzyką , to ich pasja. Punki to osoby młode które są dość charakterystyczne, nie biorą pod uwagę ubioru z tego powodu że ich ideologia kłuci się z światem w którym żyjemy, są oni negatywnie nastawieni do wszystkiego. Uważają że władza jest niesprawiedliwa i tylko ona czerpie zyski z tego wszystkiego, dlatego też punki to w dużej mierze są anarchistami, czyli są przeciwni władzy we wszelkim znaczeniu. Niestety ludzie młodzi, zwolennicy tej subkultury nie mają ambicji, nie mają aspiracji edukacyjnych i tak dalej. Punki są często przedstawiani jako ludzie o „skromnym” ubiorze popijającym tanie wino czy piwo. Mocno związana z tom subkulturą jest muzyka punk, która jest odłamem muzyki rockowej. Subkultura ta w zasadzie jest agresywna ale nie zaczepia bez powodu, niestety ideologia punków często jest zapominana przez ich samych ale co ciekawe, ona sama mówi o takim zdarzeniu. Zwolennicy tej subkultury to przede wszystkim ludzie buntujący się przeciwko całemu światu, co jest jak to się mówi walką z wiatrakami czyli bezowocną krucjatą na i tak nierealny cel ustanowiony przez punków.


Pchła najlepszym przyjacielem psa?

Myouga jest demonem pchłą, którego zadaniem jest opiekowanie się Inuyashą. Jednak w rzeczywistości, gdy tylko zbliżają się kłopoty, Myouga ucieka usprawiedliwiając się wymówkami z gatunku: „zapomniałem wyłączyć żelazka”. Pierwotnym zadaniem Myougi było strzeżenie grobu ojca Inuyashy, w którym spoczywała Tetsusaiga. Obecnie daje udziela on rad i informacji Inuyashy i jego towarzyszom. Myouga uwielbia krew demonów i nawet zdarza mu się raz uratować Inuyashy życie wypijając truciznę demona pająka z krwi Inuyashy. Często jednak zostaje on uderzany przez Inuyashę i jego towarzyszy, ponieważ zdarza mu się pić ich krew bez ich pozwolenia czy wiedzy. Nie przepada on za Sesshoumaru i wydaje się, że ze wzajemnością. Za życia ojca Inuyashy, Myouga był jego najlepszym przyjacielem albo pasożytem, nie zostało to w mandze wyjaśnione. Myouga jest również zaprzyjaźniony z Toutousaiem, o którym mówi Inuyashy, gdy Tetsusaiga po raz pierwszy zostaje uszkodzona. Jego seiyuu to Kenichi Ogata, którego rola Myougi była debiutem.


Żywiołowy taniec

Jest to taniec który łączy się przede wszystkim z muzyką , która jest bardzo żywiołowa oraz energiczna, właśnie dlatego rock’n’roll jest tańcem bardzo charakterystycznym, skoki, trudne figury techniczne, to podstawowe elementy tego tańca. Taniec ten ma właściwie taką samą historię jak muzyka z którą się charakteryzuje, wywodzi się od jazzu. Dzisiaj rock’n’roll nie jest taki popularny jak w latach sześćdziesiątych, ale i to nie przeszkadza temu aby każdy mógł spróbować swoich sił w tym tańcu. Taniec ten dzisiaj jest tak samo przebojowi jak kilkadziesiąt lat temu, nie jest już tak popularny ale każdy chętnie do niego wraca oraz wspaniale się w nim bawi. Taniec ten niegdyś był charakterystyczny dla młodych osób które buntowały się szarej rzeczywistości, dzisiaj nie ma już takiej mocy ale także jest piękny. Często tańczy się go na różnych turniejach czy zawodach tanecznych co świadczy o jego ponadczasowości, każdy kto interesuje się tańcem wie, ze ten rodzaj tańca potrafi zawirować w głowie każdemu kto ma z nim styczność i to jest przede wszystkim największy urok i magia tego tańca, co również świadczy o ponadczasowości.


Rodzaje instrumentów perkusyjnych

Instrumenty perkusyjne najczęściej spełniają funkcję linii rytmu, jednak jest kilka podgrup tych instrumentów, które potrafią także przejmować partię linii melodycznej. Źródłem dźwięku w instrumentach perkusyjnych jest ich drganie. Drganie wydobywające dźwięk może odbywać się w całości lub części instrumentu. Drgania wzbudzane są w wyniku uderzenia w odpowiednie miejsce instrumentu poprzez uderzanie pałkami, szczotkami, dłonią itp. Pewna grupa wydaje dźwięki poprzez potrząsanie nimi. Instrumenty perkusyjne dzielimy ze względu na rodzaj klasyfikacji dźwięku wydobywanego, a mianowicie: idiofony i membranofony. Do pierwszej grupy przedstawionej w powyższym podziale należą instrumenty, nazywane perkusyjnymi samobrzmiącymi, które wydobywają dźwięk poprzez drganie swojej całości.Do drugiej z kolei należą instrumenty perkusyjne membranowe, czyli instrumenty w których dźwięk wydobywany jest poprzez drganie napiętej membrany wchodzącej w skład instrumentu.Instrumenty perkusyjne są bardzo szeroko stosowane praktycznie w każdego typu muzyce. Co więcej są stosowane w prawie każdego typu zespołach, zwłaszcza w muzyce poważnej i rozrywkowej.


Twórczość Pawlikowskiej

W miarę możliwości staram się chronologicznie przedstawić powstawanie kolejnych utworów poetki, wydań tomików, utworów prozą. Jej debiutem poetyckim był tomik wierszy zatytułowany „Niebieskie migdały”. Był to rok 1922. Większość utworów ukazała się wcześniej w czasopiśmie „Skamander”, z którym długie lata Pawlikowska współpracowała i tam zamieszczała swoje pierwsze utwory. Do wybuchu II wojny światowej poetka wydała ” Różową magię” w 1924 roku, „pocałunki” 1926 rok, „Dancing” 1927 i rok później „Wachlarz”. Obok tych wierszy znalazły się tomy poezji z nowymi wierszami i przedrukami wierszy poprzednich, tomy w kolejności wydania: „Cisza Leśna” i „Paryż” w roku 1928, dwa lata późnej „Profil białej damy”. W latach 30tych bardziej skupiła się pisaniu krótkich sztuk teatralnych. Wydała: „Egipska Pszenica” (sztuka w trzech aktach wystawiona w Krakowie), „Zalotnicy niebiescy” (wystawiane również przez Kraków”), i wiele innych aż do tomiku: „Róża i lasy płonące” wydanego w Londynie w 1941 roku.


Linsday Lohan

Linsday od najmłodszych lat miała styczność z graniem na scenie. Była ambitna, aktywna, udzielała się wszędzie, gdzie tylko mogła. Bardzo szybko zaczęła trawiać na języki jako uzdolniona młoda dziewczyna. Zagrała w kilku sympatycznych filmach, jak dajmy na to „Zakręcony piątek” z Jamie Lee Fox, z którą zamieniła się ciałami, oraz nieco bardziej infantylnym „Gabi”. Zgariała pełno siana za uczestnictwo w filmach, rodzice nie czuli się zobowiązani choć częściowo trzymać nad nimi pieczę, więc młodej Linsday się od nich poprzewracało w głowie. Na jaw zaczęły wychodzić fakty – co robi Linsday poza sceną. Linsday od kuchni. I było dość szokująca, bo okazało się, że ciepła gwiazdeczka z sympatycznym uśmiechem i rolami ze słodkim usposobieniem, jest mocno zblazowaną imprezowiczką, która ceni sobie chlanie w sztok, jeżdżenie samochodem z kilkoma promilami na koncie oraz zabawy bardziej dorosłe z kilkoma naraz facetami jednej nocy. Po wypadku samochodowym poszła na odwyk, gdzie trochę jej się poprawiło. Dużo schudła, ale podobno wychodziła na prostą, kiedy ogłosiła, że jest biseksualna i zamierza wziąć ślub ze swoją nową dziewczyną. I teraz napomknęły, że bardzo chciałyby mieć dziecko. Będzie się jeszcze działo z nią…


Ksylofon

Jest to instrument perkusyjny z grupy idiofonów uderzanych, o określanej wysokości dźwięku ( podobnie jak dzwonki i wibrafon ). Pochodzi on prawdopodobnie z czasów średniowiecza. Był on wtedy instrumentem popularnym głównie w Azji i w Europie. Prawdziwą popularność zyskał w wieku XIX za sprawą kompozycji Camille’a Saint-Sacnsa, który to wprowadził ten instrument do składu orkiestry symfonicznej, w której ksylofon pozostał do dziś. Jednym z najwybitniejszych wirtuozów ksylofonu był Michał Józef Guzikow. Skala ksylofonu to: od g1 do g4 lub c1 do c4.Ksylofon składa się z ramy, do której przymocowane są drewniane sztabki ułożone chromatycznie w dwóch rzędach ( układ sztabek wzorowany jest na klawiaturze fortepianowej ). Pod każdą sztabką znajduje się metalowa rura pełniąca funkcję rezonatora.Na ksylofonie, podobnie jak na innych instrumentach tego typu, gra się pałeczkami.Ksylofon ma dźwięk ostry i krótki, lecz jest on dość donośny. Notacja w kluczu wiolinowym ( z grupy kluczy G ), jednakże brzmienie instrumentu jest o oktawę wyższe niż notacja. Ksylofon to kolejny instrument po dzwonkach, który jest bardzo zbliżony wyglądem i budową do tradycyjnych szkolnych cymbałek.


Agresywna Subkultura

Głównym celem tej subkultury jest przemoc i agresja. Z początku subkultura ta miała na celu takie same wartości jak szalikowcy, z czasem przekształciła się w coś swego rodzaju rozrywką , która daje przemoc. Skinhead ‚y często pokazywani są jako łysi mężczyźni w młodym wieku, których akcesoria to kije, pałki i tak dalej. W rzeczywistości tak jest, zwolennicy tej subkultury lubią przemoc, ich ideologia opiera się głównie na tym elemencie. Często zwolennicy tej grupy społecznej to rasiści a co gorsza coraz częściej neonaziści, i to właściwie najbardziej niepokoi. Skinhead ‚y to osoby głównie z marginesu społecznego, u których w domach jest problem głównie alkoholowy, młodzi ludzie bez ambicji oraz co ważne w dzisiejszym świecie bez autorytetów. Skinhead ‚y to niebezpieczni ludzie, którzy są agresywni bez powodu i mogą zaatakować każdego, nawet jeśli nie mają szans. Subkultura ta rządzi się swoimi prawami, i ustalonymi regułami, a to różni ich od bezmyślnych napakowanych mężczyzn z małą inteligencjom. Subkultura ta również rozwija się w Polsce, a co najgorsze jest dosć popularna wśród młodych ludzi.


Muzyczna subkultura

Jest to subkultura składająca się z kilku elementów takich jak : muzyka, taniec i sztuka w formie malunku. Przede wszystkim w tej subkulturze ważna jest muzyka i ona najbardziej się rozwija od początku istnienia tej subkultury. Często hip hopowcy myleni są z subkulturą skate’ów co jest mylne, oraz również mylne jest wyobrażenie stereotypowe w którym to zwolennik tej subkultury jest ubrany tak jakby zaraz miał by utonąć w ubraniach które ma na sobie. Oczywiście kiedyś taki stereotyp był właściwy ale zamarło to. Często z tą subkulturą wiązane są bloki – to przede wszystkim w Polsce. Często raperzy czyli osoby zajmujące się tworzeniem muzyki, pochodzą z blokowisk i równie często o tym śpiewają co staje się nudne i monotonne. Z hip hopem związana jest muzyka i to dzięki niej subkultura ta rozwija się z roku na rok. Na całym świecie jest dużo stereotypów rapera, najbardziej popularny jest obraz człowieka który jest poobwieszany błyskotkami i tak zwanymi łańcuchami, który jest gangsterem. W rzeczywistości subkultura ta była na bakier z prawem jedynie w początkowych latach istnienia oraz w późniejszych latach dziewięćdziesiątych.


Poeci dwudziestolecia międzywojennego

Okres dwudziestolecia międzywojennego obfitował w wielkie nazwiska literackie. Julian Tuwim, Przyboś, Jerzy Szaniawski, Maria Dąbrowska, Bruno Schulz i oczywiście Maria Pawlikowska – Jasnorzewska. To tak z grubsza, w końcu twórców było sporo więcej. Julian Tuwim, jako współtwórca grupy literackiej, „Skamander” był towarzyszem w poezji Pawlikowskiej. Znał ją z tej grupy, w której była członkiem, znał jej twórczość, tak różną od jego, znał ją w końcu, jako kobietę, koleżankę po fachu. Tuwim pisał w zupełnie innym stylu poetyckim. Jego wiersze przesycone są radością życia (szczególnie te z początkowego okresu twórczości), ludzie z jego wierszy są bardzo realistyczni, krajobrazy idealnie wyrysowane. Podczas, gdy Poświatowska skupiła się na obszarze uczuć, Tuwim opisywał to, co widział, bez upiększeń zbytnich. Pawlikowska była mistrzynią krótkich form i liryk, nie miała w tym stylu sobie równych, nikt z nią nawet nie próbował współzawodniczyć, a jeśli nawet to słuch po nim zaginał, widać nieudolnie to robił/ła.


Sportowa Subkultura

Jest to pewien rodzaj pseudo kibiców, szalikowcy różnią się tym, że są fanatykami pewnego klubu sportowego, noszą koszulki, szaliki które są w barwach ich klubu, który obrali za ulubiony. Szalikowcy są równie niebezpieczni jak pseudo kibice, krążą nawet pogłoski że są oni gotowi oddać swoje życie za barwy klubowe. Przedstawiciele tej subkultury to osoby młode. Zwolennicy tej subkultury często mają skłonności do wandalizmu, demolują pociągi autobusy i tak dalej, co również jest dość niepokojące biorąc pod uwagę fakt że coraz więcej młodych ludzi zostają fanatykami jakiegoś klubu sportowego. Co ciekawe przedstawiciele klubów, a nawet zawodnicy nie są zbyt dumni z ich „fanów” co więcej, nawet się ich wstydzą a co najgorsze szalikowcy często fundują swojemu klubowi dyskwalifikacje w zawodach sportowych ( głównie w piłce nożnej ) za niesportowe zachowanie. Szalikowcy często nadużywają alkoholu oraz narkotyków, często też aplikują sobie sterydy aby poprawić masę ciała oraz siłę lecz to z ubocznym skutkiem. Szalikowcy więc to niebezpieczna subkultura która wciąż się rozwija a to jest najgorsze, coraz więcej młodych ludzi decyduje się zostać fanatykiem sportu w tym negatywnym znaczeniu.


Taniec kiedyś a dziś

W starożytności taniec był przeznaczony przede wszystkim dla niewolników, mieli oni zabawiać nim swoich panów, wtedy taniec stał się oznaką człowieka słabego, pod czyjąś władzą . W późniejszych czasach taniec stał się również formą rozrywki dla królów czy panów, ale i oni sami próbowali swoje siły w tańcach, aż nastały czasy kiedy to taniec był przeznaczony przede wszystkim dla ludzi zamożnych, dla arystokracji. Wtedy też taniec przechodził największy przełom, powstawały coraz to nowsze odmiany tańca. Później taniec stał się ogólnie dostępny i nie dyskryminowany przez ludzi i tak pozostało do dziś . Dzisiaj taniec w życiu człowieka jest ważny, wielu żyje jedynie dla tańca a on żyje dla nich. Ostatnio taniec stał się bardzo popularny dzięki programom telewizyjnym które „reklamują” taniec na całym świecie. Również dzisiaj powstają nowe odłamy tańca, przede wszystkim dla ludzi młodych, większość starszych ludzi którzy tańcowi poświęcili życie, nie patrzą przychylnie na nowe style tańca z tego powodu że chociaż robi wrażenie to kłuci się z ich wartościami moralnymi.


Czas dla ludzi nie jest łaskawy

Kaede jest młodszą siostrą kapłanki Kikyou. Po śmierci Kikyou Kaede została nową kapłanką w wiosce. Zwykle to ona udziela Inuyashy i jego przyjaciołom rad i informacji dotyczących demonów i różnych duchowych anomalii. To Kaede jako pierwsza rozpoznała w Kagome reinkarnację Kikyou i wyjaśniła jej czym jest Klejnot Czterech Dusz oraz istnienie demonów i półdemonów. Kaede jest bardzo szanowaną osobą, nawet przez Inuyashę, który zdaje się być wiecznie zirytowany jej zachowaniem. W wiosce traktowana jest ona z czcią równą Kagome. To Kaede podarowuje Kagome święty naszyjnik, za pomocą którego Kagome może w pewnym stopniu kontrolować Inuyashę. Kaede pomaga Inuyashy pokonać Urasue, która ukradła szczątki Kikyou, by przywrócić zmarłą kapłankę do życia. Kaede kochała swoją siostrę, gdy ta jeszcze żyła, jednak nienawidzi jej postaci zombie i pragnie, by ta wróciła do świata umarłych. Jednak to pragnienie nie jest powodowane nienawiścią, lecz chęcią, by jej ukochana siostra mogła w końcu spoczywać w pokoju.


Winona Ryder

A coś z niej mogło być, coś wielkiego. Nie grała w filmie za filmem, nie spieszyła się, jednak dobierała role bardzo starannie, wybrzydzała, nie rzucała się na scenariusze. Reżyserzy, którzy mieli okazję z nią współpracować, udowodnili, że jest w niej potencjał na prawdziwego aktora. Z nią jest podobna historia jak z Kate Winslet, która po roli w „Titanicu” z Leonardo DiCaprio u boku nie roztopiła się w ckliwych, nudnych i miałkich produkcjach, tylko wybierała te z ambicjami. I Winona Ryder po udanym i ponadczasowym „Soku z Żuka”. Każdy film, w którym grała, udowadniał, że coś w niej jest takiego, czym warto się interesować.I ta afera z 2001 roku, kiedy weszła sobie do sklepu w Beverly Hills i postanowiła wyjść z masą ciuchów pod pazuchą. Nie udało się – została przyłapana, a prasa została konsekwentnie poinformowana. I się zaczęło. Tłumaczyła się wschodzącą kleptomanią oraz oddziaływaniem w ten sposób środków przeciwbólowych. Nie było ważne, czy uwierzyli ludzie czy nie, tylko, żeby pamiętali – i tego dopilnowali dziennikarze bardzo dobrze. Przez tę wpadkę Ryder bardzo wstydziła się występować publicznie i to do tego stopnia, że nie pojawiała się na premierze filmu, w jakim niedawno wystąpiła. Jej akurat należy życzyć powrotu do pionu, bo warto.


Odbierający od stereotypowych wyobrażeń mnich

Miroku jest mnichem buddyjskim, który podróżuje po kraju zajmując się egzorcyzmami oraz walką z demonami. Jest to jego sposób zarabiania. Cierpi on z klątwy, która została rzucona na jego dziadka i od tego czasu dziedziczona w jego rodzinie z pokolenia na pokolenie. Miroku posiada dziurę w ręce, tak zwaną kazaanę czyli Czarną Dziurę, która pochłania niemal wszystko na swojej drodze. Miroku używa Kazaany jako broni przeciw demonom, jednak im dłużej jest ona używana tym bardziej rośnie. Jeżeli klątwa nie zostanie zdjęta wraz ze śmiercią Naraku, Miroku zostanie przez nią pochłonięty, tak samo jak jego dziadek i ojciec. Zachowanie Miroku jest dosyć niezwykłe jak na mnicha. Podobnie jak swój dziadek ma on słabość do płci pięknej. Za swoją misję uważa on pytanie każdej młodej i ładnej kobiety, którą napotka, o to by ta została matką jego dzieci. Twierdzi on, że powodem tego jest jego chęć upewnienia się, że jego geny zostaną przekazane następnym pokoleniom. Uwielbia on także dotykać damskich pośladków, Sango wydaje się być jego najczęstszą ofiarą.